De laatste excursie van deze reis was naar de twee meest noordelijk gelegen Eolische eilanden, Panarea en Stromboli. Panarea is het oudste van de Eolische eilanden en het kleinste bewoonde eiland. Panarea en de omliggende rotseilandjes zijn de restanten van een grote vulkaan. Er is al zeker 20.000 jaar geen eruptie meer geweest in het gebied, toch is het niet helemaal rustig. In november 2002 merkten vissers en duikers een sterke gasuitstoot op, ten noorden van Panarea. Het waren vulkanische scheuren in de zeebodem die plotseling actief werden. In 2025 lijkt het rustig en worden er dagelijks massa's toeristen op het eiland uitgeladen.
We bleken op precies dezelfde boot te zitten als een dag eerder toen we naar Lipari en Vulcano gingen, ook de gids was dezelfde.
Toen we aankwamen op Panarea ging de gids meteen aan een wandeling over het eiland beginnen. We hadden geen idee waar dat toe zou lijden. Al snel stopte ze bij een huis waar blijkbaar de plaatselijk dokter was gehuisvest, er stond ook een kleine ambulance, een beetje formaat poppendokter. Een stukje verderop bleek een hotel in het dorpje een toevluchtsoord voor beroemde mensen te zijn. We hadden een sterk vermoeden dat het niet meer beter zou worden en zijn afgehaakt. We zijn bij het haventje wat gaan drinken. We zaten voor een ventilator en zijn daar gebleven tot de boot richting Stromboli vertrok. In het haventje van Panarea zwommen honderden kleine visjes.
Voor de kust van Panarea steekt een rots uit het water met de naam Dattilo. Het is een overblijfsel van de oude Panarea-vulkaan.
Tussen Panarea en Stromboli liggen nog een paar eilandjes, boven zie je een wat groter eiland, Isola di Basiluzzo. Links daarvan steekt nog een rots uit het water, die heet Scoglio Spinazzola.
Hieronder is de Scoglio Spinazzola ook te zien. Op onze tocht naar Stromboli kwamen we nog heel dicht bij deze eilandjes. Net als de Dattilo rots zijn dit restanten van de oude Panarea-vulkaan, ze liggen een flink eind uit de kust van Panarea, dit geeft aan hoe enorm groot deze vulkaan en het eiland ooit geweest zijn.
Scoglio Spinazzola en Basiluzzo zijn van veraf kleine onbeduidende eilandjes. Kom je dichterbij, dan zijn het toch nog best wel imposante rotsformaties. Door de enorme drukte op de overvolle boot was het lastig om dit goed op de foto te zetten.
Bij Basiluzzo hebben we een zeegrot op de foto gezet, deze was veel te klein om met de boot te verkennen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten