Palermo - Kathedraal

 

Het is maar een paar minuten lopen van het Palazzo dei Normanni naar de kathedraal van Palermo. Het kolossale kerkgebouw is gebouwd tussen 1179 en 1185 en dus al bijna 850 jaar oud. Er stond daarvoor ook al een kathedraal op deze plek, maar die raakte zwaar beschadigd bij een aardbeving en is daarna afgebroken. Net als bij het koninklijk paleis zijn de oudste delen van het gebouw volgens een Arabisch-Normandische stijl gebouwd. Daarna zijn er uitbreidingen in andere stijlen aan het gebouw toegevoegd.

De foto hierboven toont de hoofdingang van de kerk, deze is duidelijk later toegevoegd want de ingang ziet er heel anders uit dan de delen die volgens de Arabisch-Normandische stijl zijn gebouwd.

Het beeld dat we hier voor de kathedraal zien staan is Santa Rosalia, de beschermheilige van Palermo. Bij het Palazzo dei Normanni hadden we al het beeld gezien dat op 14 juli bij een processie door de straten van Palermo zou trekken. Ik neem aan dat deze Rosalia gewoon op haar sokkel is blijven staan. De stoffelijke resten van Rosalia worden bewaard in de kathedraal.

De kerk is vrij toegankelijk, maar binnen kon je tickets kopen die toegang gaven tot de crypte en tot het dak van de kathedraal. 

In de apsis is een in 1803 door Mariano Rossi geschilderde fresco te zien waarop twee Normandische broers, Robert Guiscard en Roger I van Sicilië, Palermo overdragen aan aartsbisschop Nicodemus. Palermo had een paar eeuwen onder Islamitisch bestuur gestaan, maar was door de broers heroverd. De kathedraal was in die periode een tijdje een moskee.

De volgende foto toont de fresco van de Tenhemelopneming van Maria, de moeder van Jezus, aan wie de kathedraal is gewijd. Ook dit is van de hand van Mariano Rossi.

Via een trap achter het altaar van een zijkapel kom je in een crypte waar vooral bisschoppen begraven zijn. Je komt dan eerst door de schatkamers van de kathedraal. Die schatten hebben blijkbaar niet zoveel indruk op mij gemaakt want ik heb alleen een foto van het plafond gemaakt.

Zoals gezegd, er zijn hier vooral bisschoppen bijgezet. Hieronder is dat aartsbisschop Panormitanus die overleed in 1445 in Palermo. Hij was gespecialiseerd in het kerkelijk recht.

Op de volgende foto zie je het graf van aartsbisschop Giovanni Paternò, aartsbisschop van Palermo aan het begin van de zestiende eeuw.

Mijn aandacht werd getrokken door een nis waar een persoon in een nogal frivole houding op zijn graftombe ligt. Dat was natuurlijk geen bisschop. Het is Frederik van Antiochië, een onbekende naam. Frederik was een van negen buitenechtelijke kinderen van keizer Frederik II. Een kleine week eerder waren we bij Castel del Monte dat in opdracht van de invloedrijke keizer Frederik is gebouwd. Frederik van Antiochië werd officieel erkend door zijn vader en kreeg ook allerlei hoge bestuurlijke functies. Dat is vermoedelijk de reden dat hij hier terecht is gekomen.

Het laatste deel van het bezoek aan de kathedraal was een bezoek aan het dak. Via een smalle en steile wenteltrap ga je omhoog. De beloning is groot. Boven zie je de verschillende bouwstijlen van de kathedraal en je hebt prachtig uitzicht op de stad en de zee. Het eerste opvallende detail waren een aantal kleine koepeltjes op het dak. Die zijn in de achttiende eeuw toegevoegd door de Italiaanse architect Ferdinando Fuga. Hij had de opdracht gekregen voor de wederopbouw van de kerk die door enkele zware aardbevingen flink was beschadigd.

Hieronder zie je links de koepel van de kathedraal, die ook door Fuga is ontworpen. Daarnaast de klokkentoren die in de negentiende eeuw is gebouwd. Het ontwerp lijkt op dat van de hoektorens die 700 jaar eerder zijn gebouwd en links en rechts naast de klokkentoren staan. Achter de koepel staan nog twee van die hoektorens.

Hieronder zie je het uitzicht vanaf het dak op het plein voor de kerk. 

Vervolgens zie je een paar foto's van het uitzicht op de stad en de heuvels rond de stad, vanaf het dak van de kathedraal.

Terwijl we boven op het dak stonden vroeg ik me af wat dat vreemde ronde gebouw op de foto hieronder zou zijn. Het blijkt ook een kerk te zijn, de Chiesa del Santissimo Salvatore. Palermo staat behoorlijk vol met kerken, ook op de foto daaronder staat er een prominent in beeld, de Chiesa del Gesù.

Amalfikust (3) - Amalfi

Net als Positano is Amalfi enorm toeristisch. De ene na de andere volgepakte boot meert af in het haventje en strooit zijn passagiers uit over het stadje dat vol staat met winkels en restaurants.

Gelukkig heeft Amalfi iets meer te bieden. We zijn eerst gaan lunchen ergens in een zijstraatje waar het rustig was en je in de schaduw zat. Ze hadden maar drie tafels en we moesten onze tafel daarom delen met een jong Noors stel. Leuke mensen waar we gezellig mee hebben gegeten en gebabbeld. 

In de hoofdstraat die door het dorp slingert, de Via Lorenzo d'Amalfi, zagen we een Make Love schildering met een afbeelding van Sophia Loren.

Daarna zijn we naar de imposante Basiliek en Kathedraal van het kleine Amalfi gegaan. Ik moet eerlijk bekennen dat we dat vooral deden in de hoop in de kerk wat verkoeling te vinden. We kwamen bepaald niet bedrogen uit. Er stonden enorme airco’s in de basiliek en we hebben een tijdje op een stoel naast zo’n apparaat gezeten. Ik kon het niet nalaten om aan een van onze theologische vrienden te melden dat we in de kerk hemelse airco’s hadden aangetroffen.

De eerste foto hieronder laat het zicht op de Piazza Duomo vanaf de bovenkant van de trappen zien.

Als je tickets koopt voor een bezoek aan het religieuze complex kom je 'binnen' in een tuin die een heerlijk rustpunt is in het drukke Amalfi.

De tweede ruimte die je betreedt is de Basiliek van het Kruisbeeld, dit is de oudste kerk van Amalfi die later is uitgebreid met de huidige kathedraal. Het is een grote, vrij lege ruimte met een museumfunctie.

In de crypte ligt het lichaam van apostel Andreas. Ik vond nogal opvallend dat Andreas in zo'n klein dorp aan de Italiaanse kust begraven lag en heb het daarom even nagevraagd bij onze theologische vriend Patrick. Volgens hem is er flink gesold met het lichaam en heeft Andreas eerst in Patras en Constantinopel begraven gelegen en is hij daarna opgesplitst. Het hoofd ging naar de paus en de rest ligt inderdaad in Amalfi. Het hoofd is later door paus Paulus VI weer naar Constantinopel/Istanbul verplaatst. Hoewel het volgens andere bronnen door Paulus VI weer aan Patras is teruggegeven. De crypte is een rijk versierde ruimte.

Het laatste deel van het gebouwencomplex waar je tijdens het bezoek terechtkomt is de kathedraal, deze is ook nog in gebruik voor kerkdiensten.

Op een heuvel boven Amalfi zie je een opvallend langwerpig gebouw. Het hoort bij een begraafplaats, de Cimitero Monumentale.

Je kunt met een lift bij dit bouwwerk komen. Via een koele tunnel kom je bij de lift. Het was nog lastig om tickets uit de automaat te krijgen. Het apparaat bleef maar zeggen dat we de betaalpas moesten omdraaien, maar hoe vaak we ook draaiden, we kwamen geen stap verder. Uiteindelijk bleek er ook een automatische lezer van de pas te zijn en kregen we alsnog onze tickets. We hebben de lift naar boven genomen en kwamen op een terras met een prachtig uitzicht op Amalfi. Hieronder zie je rechtsonder op de foto de kathedraal die we hiervoor hadden bezocht.

Nadat we een aantal foto’s hadden gemaakt zijn we naar beneden gegaan en hebben daar nog op een binnenplaats yoghurtijs genomen. Ik ben niet zo’n ijsliefhebber, maar dit was wel lekker. Door deze activiteiten voelden de drie uur in Amalfi veel korter dan de twee uur in Positano.

Op een propvolle boot werden we naar Salerno teruggebracht. Of het helemaal volgens de regels was weet ik niet. De gids, Sara, had gezegd dat je op de boot naar het toilet kon gaan als dat nog nodig was, zodat we in Salerno direct naar de bus konden gaan die ons zou terugbrengen naar Napels. Natuurlijk moest er in Salerno nog iemand poepen zodat we allemaal in de hete zon konden wachten. Uiteindelijk zijn we goed aangekomen in Napels en teruggelopen naar ons hotel.